چالش های ردیاب های خورشیدی را می توان در موارد ذیل بیان کرد:
هزینه های بالاتر: هزینه های نصب و نگهداری اولیه بیشتر از سیستم های ثابت است (حدوداً 10%)
الزامات نگهداری: قطعات متحرک و موتورها نیاز به نگهداری منظم دارند. این قطعات در طول زمان مستعد ساییدگی و اصطکاک هستند.
فضای مورد نیاز بیشتر: بطور کلی هر مگاوات نیروگاه خورشیدی ثابت به 1.5 هکتار زمین و نیروگاه تراکر تک محوره به 2 هکتار زمین نیاز دارد.
ردیاب خورشیدی وسیله ای است که در سیستم های فتوولتائیک برای جهت دهی پانل های خورشیدی به سمت خورشید در طول روز استفاده می شود. هدف از ردیاب افزایش جذب حداکثر انرژی از خورشید بوسیله همجهت قرار دادن صفحه پانل ها با راستای نور خورشید است.ردیاب های خورشیدی معمولاً در مزارع خورشیدی در مقیاس بزرگ استفاده می شوند ولی در مواردی نیز در پروژه های مسکونی و تجاری اجرا شده اند.
انواع ردیاب خورشیدی:
- ردیاب های تک محوری: روی یک محور (شرق به غرب) می چرخد تا حرکت روزانه خورشید را دنبال کند. این روش ایده آل ترین روش برای بهینه سازی خروجی با حداقل پیچیدگی است.
- ردیاب های دو محوره:روی دو محور (شرق-غرب و شمال-جنوب) می چرخد تا حرکت خورشید را با دقت بیشتری دنبال کند.
اجزای یک ردیاب خورشیدی به شرح زیر است:
پنل های خورشیدی: پانل های فتوولتائیک نصب شده بر روی سازه ردیاب که نور خورشید را به برق تبدیل می کند.
سازه تراکر: پانل های خورشیدی در سیستم تراکر، روی سازه تراکر نصب میشوند و خورشیدی را دنبال میکنند.
موتور و سیستم محرکه: حرکت ردیاب را ایجاد کرده و چرخش صاف و همسویی را با خورشید را ایجاد میکند.
کنترل کننده: سیستم ردیابی را بر اساس موقعیت خورشید مدیریت می کند. می تواند شامل سنسورهای نور یا الگوریتم های از پیش برنامه ریزی شده برای ردیابی بهینه باشد.
مزایای ردیاب های خورشیدی را میتوان بصورت زیر خلاصه نمود:
- افزایش تولید انرژی: می تواند 10-15٪ انرژی بیشتری نسبت به پانل های ثابت (تک محور) تولید کند. سیستم های دو محوره ممکن است خروجی را تا 40 درصد بهبود بخشند.
- سازگاری: در مناطقی که زاویه های نصب متنوعی وجود دارد، تأثیر بیشتری خواهد داشت.
- پیک سایی: سیستم های تراکر، پیک انرژی تولیدی را تعدیل کرده که این موضوع به کاهش استرس سایر تجهیزات مانند ترانسفورماتور و کابل ها کمک می کند.